en de levensberichten van personen die voor de 'Maatschappij' van belang waren. Daarnaast interessante artikelen over de schrijver F.B. Hotz, overleden in december 2000. Het eerste gaat over de correspondentie met zijn oom Herman Kunst: 'Terug naar de schrijverij' door H.E. Schutte, het tweede is van A. Truijens onder de titel '"Beste oom Her"- de geboorte van een schrijverschap'. P.W.J.L Gerretsen schrijft 'Net echt, lijkt het. Het begin van onze kijkcultuur?' Hij schetst de ontwikkeling van de fotografie vanaf de jaren veertig van de negentiende eeuw, toen Daguerre de westerse wereld veroverde met zijn levens echte beelden. Alledaagse Dingen (september 2003), uitgegeven door het Nederlands Centrum voor Volkscultuur te Utrecht, is voor het grootste gedeelte gewijd aan de Nederlandse folkloredans. In deze dansen wordt de regionale cultuur van vroeger aan het publiek getoond. Folkloredans is volgens het tijdschrift een vorm van actieve geschied beoefening. Dikwijls wordt de vraag gesteld: 'Wat is de typisch N├ęderlandse volksdans?' Dat blijkt een moeilijke vraag te zijn, want er worden regelmatig dansen uit het buitenland gekopieerd en dansen uit Nederland komen soms overeen met verschillende dansen uit andere landen. Hoe het zij, of Nederlandse dansen streekge bonden zijn, of ze vernieuwend mogen zijn of de authenticiteit moeten bewaren, typisch Nederlands is zeker het gebruik van live muziek door muzikanten bij de dansgroep. Een bandje afdraaien, dat kan nooit! In de bijdrage 'Je kunt niet alles wegdoen wat er was' van S. Wennekes wordt een portret geschetst van vier enthousiaste dansgroepen, waaronder Walacria uit Zeeland. Walacria is een relatief jonge groep, opgericht in 1978; de groep heeft ongeveer 30 leden waarvan er 26 dansen. De dansen worden afgewisseld met een vrouwen- en mannenkledingshow. Er is ook een artikel over de 'Echte Zeeuwse Babbe laars' (auteur N. Coenraadts), gemaakt bij de familie Diesch in Middelburg, een familiebedrijf Figuur 1. Afbeelding uit Alledaagse Dingen-, jeugdlid van Walacria. dat sinds 1898 bestaat. De zaak is de enige echte boterbabbelaarwinkel van Zeeland. Diesch heeft nog het oude wapen met de vroegere naam van de winkel, 'In Den Zoeten Inval', op zijn blikken staan. Op zomermarkten en bijvoorbeeld bij het optreden van dansgroep Walacria worden demonstraties gegeven van het maken van boterbabbelaars. Het artikel eindigt met het recept van de Zeeuwse babbelaars. In de volksdanswereld neemt kleding een belangrijke plaats in. De folkloristische dansers bij wie alles echt moet kloppen kunnen voor de onmisbare kennis hierover terecht in musea of oudheid kamers. Bovendien is er een aantal vrij recente publicaties te raadplegen, die in een artikel in dit nummer van Alledaagse Dingen ook de revue passeren. Aanwinsten ruilverkeer 147

Tijdschriftenbank Zeeland

Zeeland | 2003 | | pagina 33